انْخَدَعَ لِهَوَاهُ . وَاعْلَمُوا اَنَّ يَسِيرَ الرِّيَاءِ شِرْكٌ ، وَمُجَالَسَةَ اَهْلِ الْهَوَى مَنْسَاةٌ لِلاِْيمَانِ ، وَمَحْضَرَةٌ لِلشَّيْطَانِ . جَانِبُوا الْكَذِبَ فَإنَّهُ مُجَانِبٌ لِلاِْيمانِ ، الصَّادِقُ عَلَى شَرَفِ مَنْجَاة وَكَرَامَة ، وَالْكَاذِبُ عَلَى شَفَا مَهْوَاة وَمَهَانَة ، وَلاَتَحَاسَدُوا ، فَاِنَّ الْحَسَدَ يَأْكُلُ الاِْيمَانَ كَمَا تَأْكُلُ النَّارُ الْحَطَبَ ، وَلاَتَبَاغَضُوا فَاِنَّهَا الْحَالِقَةُ . وَاعْلَمُوا اَنَّ الاَْمَلَ يُسْهِى الْعَقْلَ ، وَيُنْسِى الذِّكْرَ ، فَأَكْذِبوُا الاَْمَلَ ، فَاِنَّهُ غَرُورٌ ، وَصَاحِبُهُ مَغْرُورٌ » موضوع بحث درسهايى از نهج البلاغه ، خطبه هشتاد و ششم از نهج البلاغه محمّد عبده و هشتاد و پنجم از نهج البلاغه فيض الاسلام است . علم و قدرت بى پايان خداوند « قَدْ عَلِمَ السَّرَائِرَ ، وَخَبَرَ الضَّمائِرَ ، لَهُ الاِْحَاطَةُ بِكُلِّ شَىْء ، وَالْغَلَبَةُ لِكُلِّ شَىْء ، وَالْقُوَّةُ عَلَى كُلِّ شَىْء » ( خداوند آگاه به اسرار ، و دانا به انديشه هاست ، او به هر چيزى احاطه دارد ، و بر هر چيزى غلبه و توانايى دارد . ) « قد علم السّرائر » ، « سرائر » جمع « سريرة » به معناى آن چيزهاى مخفى است كه در دلها پوشانده شده است . خداوند همه سريره هايى را كه افراد در دلهاى خود مخفى كرده اند مىداند و به آنها علم دارد . « و خبر الضّمائر » ، كلمه « خبر » هم به فتح « ب » و هم به كسر آن خوانده شده و هر دو قرائت هم صحيح است ; يعنى و خداوند از عمق دلها آگاه است ، و چيزى بر او پوشيده نيست ; اين معنا در صورتى است كه « خَبِرَ » خوانده شود ; ولى معناى « خَبَرَ » كه امتحان است با اين كلام حضرت مناسب نيست . « له الاحاطة بكلّ شىء » خدا بر همه چيز احاطه دارد ، و همه چيز را مىداند .